LYRICS

ABEL

*onderweg

*de stilte voorbij

*neem me mee


Onderweg

 

ik doe de deur dicht

straten lijken te huilen

wolken lijken te vluchten

ik stap de bus in

mensen lijken te kijken

maar ik wil ze ontwijken

voordat ze mij zien

het is al lang verleden tijd

dat je mijn verjaardag niet vergat

je onvoorwaardelijk koos voor mij

 

ik zie de velden

langs me heen gaan huizen

het is stil achter de ruiten

wie kan mij zien

en blauwverlichte treinen

je hart is zo dichtbij me

maar het klopt niet

het is al lang verleden tijd

je zwarte haren en je lach

dat je heel de wereld voor mij was

het zit nog veel te diep in mij

dat ik mocht delen wat jij had

je door mijn haren ging en zei

 

je kent mijn stem niet

wie ik ben is wat je nu ziet

wil je dansen met illusies

in gedachten

ben je verder dan het heden

wil je terug naar je verleden

zegt je dat iets

het is al lang verleden tijd

rode wijn op het terras

dat je heel de wereld voor mij was

het zit nog veel te diep in mij

dat ik vergat hoe jij me zag

dat ik zo anders ben dan jij

 

ik loop de straat in

maar het zal me nooit verwarmen

omdat het mij niet kan omarmen

wie zou mij zien

het liefst zou ik willen schreeuwen

ik zou oneindig willen schreeuwen

maar het gaat niet

jij bent nu alleen van mij

ik kan de wereld laten zien

dat het zo beter is misschien

het is al lang verleden tijd

dat ik vergat hoe jij me zag

dat ik zo anders ben dan jij


 

De stilte voorbij

 

 

ik denk aan waar ik ben geweest
waar niemand mij verwachtte
een schaduw in de zee, oneindig kijken in het rond
het water achter mij, het is nog blauw in mijn gedachten
nog zoals het begon
de stilte om me heen
er is niemand zo rijk als een mens alleen

de nacht om me heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, de stilte voorbij
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt

ik doe mijn ogen dicht
ik denk dat jij mooier bent dan anders
mijn handen door je haar
heel even ben je nog van mij
ik wou dat ik kon zien
dat er iets is gebeurd, er iets verandert als de zon
vannacht het water verleidt
de kilte door me heen, jij kan niet weten
dat je nam wat er nooit is geweest

de nacht om me heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, de stilte voorbij
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt

je doet niets als het even telt
je voelt niets waar je dacht van wel
het is nu of nooit misschien
een gevoel waar ik nooit aan wen
dat gedoe van verandering
haal me neer als ik anders ben
straks ren ik je nog voorbij
en wat ben jij
in armen gesloten of hang je erbij

de nacht om me heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, ze zal nooit van je zijn
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt
zoals het is
weet jij waar jij op hoopt

 


 

Neem me mee

 

je zit al uren op de bank
een herhaling op tv
dezelfde mensen in je beeld
je maakt het allemaal weer mee
oude koeien uit de sloot
jij verdrinkt ze keer op keer
maar al het water komt tot rust
je ziet jezelf steeds weer terug

neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee

het verhaal van tien jaar terug
is niet meer dan wat het was
zin voor zin wordt je ontnomen
het verleden in je hart
het geeft je meer dan je denkt
het doet je meer dan je zegt
want er is niemand onbemind
in de ogen van een kind

neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee

want nu het leven naast me staat
het naar me lacht en naar me slaat
wil ik niet weten wat het van me wil
de wind kwam altijd van opzij
nu waait het voor en achter mij
het gaat maar door me heen
het maakt me stil

al zeg je wat je wil
al zeg je wat je wil

neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee