|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
LYRICS
ABEL
*onderweg
*de stilte voorbij
*neem me mee
Onderweg
ik doe de deur dicht
straten lijken te huilen
wolken lijken te vluchten
ik stap de bus in
mensen lijken te kijken
maar ik wil ze ontwijken
voordat ze mij zien
het is al lang verleden tijd
dat je mijn verjaardag niet vergat
je onvoorwaardelijk koos voor mij
ik zie de velden
langs me heen gaan huizen
het is stil achter de ruiten
wie kan mij zien
en blauwverlichte treinen
je hart is zo dichtbij me
maar het klopt niet
het is al lang verleden tijd
je zwarte haren en je lach
dat je heel de wereld voor mij was
het zit nog veel te diep in mij
dat ik mocht delen wat jij had
je door mijn haren ging en zei
je kent mijn stem niet
wie ik ben is wat je nu ziet
wil je dansen met illusies
in gedachten
ben je verder dan het heden
wil je terug naar je verleden
zegt je dat iets
het is al lang verleden tijd
rode wijn op het terras
dat je heel de wereld voor mij was
het zit nog veel te diep in mij
dat ik vergat hoe jij me zag
dat ik zo anders ben dan jij
ik loop de straat in
maar het zal me nooit verwarmen
omdat het mij niet kan omarmen
wie zou mij zien
het liefst zou ik willen schreeuwen
ik zou oneindig willen schreeuwen
maar het gaat niet
jij bent nu alleen van mij
ik kan de wereld laten zien
dat het zo beter is misschien
het is al lang verleden tijd
dat ik vergat hoe jij me zag
dat ik zo anders ben dan jij
De stilte voorbij
ik denk aan
waar ik ben geweest
waar niemand mij verwachtte
een schaduw in de zee, oneindig kijken in het rond
het water achter mij, het is nog blauw in mijn gedachten
nog zoals het begon
de stilte om me heen
er is niemand zo rijk als een mens alleen
de nacht om me
heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, de stilte voorbij
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt
ik doe mijn
ogen dicht
ik denk dat jij mooier bent dan anders
mijn handen door je haar
heel even ben je nog van mij
ik wou dat ik kon zien
dat er iets is gebeurd, er iets verandert als de zon
vannacht het water verleidt
de kilte door me heen, jij kan niet weten
dat je nam wat er nooit is geweest
de nacht om me
heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, de stilte voorbij
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt
je doet niets
als het even telt
je voelt niets waar je dacht van wel
het is nu of nooit misschien
een gevoel waar ik nooit aan wen
dat gedoe van verandering
haal me neer als ik anders ben
straks ren ik je nog voorbij
en wat ben jij
in armen gesloten of hang je erbij
de nacht om me
heen blijft altijd van mij
de wind neemt me mee, ze zal nooit van je zijn
als je zegt: je bent vrij
laat het maar zo zijn zoals het is
weet jij waar jij op hoopt
zoals het is
weet jij waar jij op hoopt
Neem me mee
je zit al uren
op de bank
een herhaling op tv
dezelfde mensen in je beeld
je maakt het allemaal weer mee
oude koeien uit de sloot
jij verdrinkt ze keer op keer
maar al het water komt tot rust
je ziet jezelf steeds weer terug
neem me mee, me
mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
het verhaal van
tien jaar terug
is niet meer dan wat het was
zin voor zin wordt je ontnomen
het verleden in je hart
het geeft je meer dan je denkt
het doet je meer dan je zegt
want er is niemand onbemind
in de ogen van een kind
neem me mee, me
mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
want nu het
leven naast me staat
het naar me lacht en naar me slaat
wil ik niet weten wat het van me wil
de wind kwam altijd van opzij
nu waait het voor en achter mij
het gaat maar door me heen
het maakt me stil
al zeg je wat
je wil
al zeg je wat je wil
neem me mee, me
mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee
neem me mee, me mee, neem me mee